سفر

چرا تلخ که میشیم بیشتر حرف میزنیم؟؟

من فکر می کنم از کمبود مشغله وقت بدحالیه که زیاد انلاینیم. خودمون رو مشغول که کنیم، دیگه وقتی برای خیالبافی و شکایت نداریم.

وقت نداریم حتی بشینیم مرور کنیم که چه ها کردن با دل ما و ما نتونستیم حتی دفاع کنیم از خودمون و دلمون ... میگذره... هرچند سخت، گذراست روزای سخت.

الان سومین روز از روزشمار ۴۵ روزهم رفته. گاهی با اشک، گاهی با دلتنگی، گاهی با فکر این که باید سر خورم رو شلوغ تر کنم ...

نمی دونم سال بعد این موقع کجام... حالم چیه... اما از خدا میخوام مسیر زندگی، شگفتانه ی عجیبی برام رو نکنه... اگه هست خیر و خوشی باشه ...

خدایا. این چشم براهی ها رو به شادی ختم کن. بزرگترمون کن، نه با تحمل غم. با شادی های که خودت میدونی ...

+ تنها. چشم به در... عصری که دیرتر از همیشه در راهی ...